Sunday, July 22, 2007

บทสนทนา "ความเงียบและการรอคอย"


ความเงียบ : มีความสุขมั้ย
การรอคอย : เราไม่รู้ว่าสิ่งที่เราทำ เรียกว่าความสุขมั้ย แต่เราก็ทำอย่างดีที่สุ

ความเงียบ : เมื่อไหร่เธอถึงจะพบความสมหวัง
การรอคอย : บทบาทของเราคือการรอคอย เราทำหน้าที่ให้ดีที่สุดแค่นี้ อย่างอื่นคงทำไม่ได้และทำได้ไม่ดี

ความเงียบ : แล้วทำไมต้องคอยใครให้ทำรึ
การรอคอย : บทบาทของเราไม่รู้ว่าใครกำหนด ไม่รู้ว่าใครให้ทำ แต่เราก็ต้องทำให้ดีที่สุด

ความเงียบ : มีความสุขมั้ย
การรอคอย : เราไม่รู้ว่าสิ่งที่เราทำ เรียกว่าความสุขมั้ย แต่เราก็ทำอย่างดีที่สุด

ความเงียบ : ถ้ามีอะไร 2 อย่างให้เลือกจะทำมั้ย
การรอคอย : บอกมาสิว่าอะไร คอยฟังอยู่

ความเงียบ : อย่างแรก เราจ้างให้เธอคอยใครคนหนึ่งให้หน่อย อย่างที่สอง อย่าหยุดคอยใครคนนั้นจนกว่าเธอจะพบเค้า แล้วบอกว่าฉันคอยเธออยู่
การรอคอย : เรามีบทบาทเพียงแค่รอคอย ไม่รับจ้างเป็นพิเศษหรอก ไปจ้างสิ่งนี้กับคนอื่นเถอะ

ความเงียบ : อย่างแรกไม่รับ แล้วอย่างที่สองล่ะรับทำมั้ย
การรอคอย : อย่างที่สอง เป็นสิ่งที่ต่อเนื่องจากอย่างแรก เราก็รับไม่ได้อีกเช่นกัน

ความเงียบ : แล้วบทบาทเธอที่ทำอยู่เธอทำให้ใครล่ะ
การรอคอย : เราไม่ได้ทำให้ใคร บทบาทของเราแทรกซึมอยู่ในใจใครหลายๆ คน

ความเงียบ : หมายความว่าไงล่ะ
การรอคอย : เราแทรกซึมอยู่ระหว่างที่ใครคนหนึ่ง นั่งรอช่วงเวลาที่นัดพบกันกับใครอีกคน เราแทรกซึมอยู่ระหว่างที่ใครคนหนึ่ง มองคอมพิวเตอร์เพื่อปรากฏให้ใครอีกคนมาตอบกระทู้ เราแทรกซึมอยู่ใจในใครคนหนึ่ง ที่จดจ่อกับใครอีกคนตลอดเวลา

ความเงียบ : ดูแล้วเธอคงเศร้ามากที่ทำแต่อย่างนี้
การรอคอย : เราไม่รู้ว่าเรียกว่าความเศร้ามั้ย แต่ถ้าเราได้เจอกับใครคนหนึ่งในช่วงเวลานั้นแล้ว เราจะมีความสุข

ความเงียบ : ถ้าเราอยากบอกว่า เธอได้แทรกซึมอยู่ในใจเราแล้วล่ะ จะเชื่อมั้ย
การรอคอย : เธอจะบอกเราว่าเธอคอยใครรึ

ความเงียบ : เรามีบทบาทเพียงแค่ความเงียบ
การรอคอย : งั้นเราก็มีบทบาทเพียงแค่การรอคอยตอบของเธอต่อไป



ปล. ไป copy มาจากที่นี่ แบบว่า....บังอิญผ่านไปอ่านเจอ

10 comments:

NungNing said...

ทำไม "ความเงียบ" พูดมากจังคะ

Na said...

งั้นฉันคนอ่าน….เพียงได้เมนต์ก็สุขใจ ฮะๆ
เข้าใจบังเอิญได้เจอน๊า…

ว่าแต่..คุณเต้สุขใจกะบทบาทของ
เจ้าความเงียบหรือว่าเจ้ารอคอยล่ะ ^^"

siwawong said...

หนิง --> ความเงียบ มันพูดมากแค่ dialog เดียวเอง นอกนั้น มันก็ตอบแบบถามคำตอบคำกับการรอคอยฃ

Na --> สุขใจ หรือว่าสะใจ ?!?

na said...

อืม..หมายถึงเราเมนต์ใช่ป่ะ
ฮะๆๆ เราก็เขียน"สุขใจ" ชัดเจนแล้วน๊า...

คุณเต้รู้สึกไปเองป่าว..
เนี่ย..ถ้าไม่อ่านเมนต์ที่ตอบของคุณเต้
นาสะกดไม่ถูกหรอกคำว่า "สะใจ" น่ะ^^"

ชอบคิดแทนเหรอ...คะ
อืมมม.. ความสะใจไม่ได้วัดที่ความสั้น-ยาว
ของเมนต์เสมอไป

การเมนต์ของนาแต่ละครั้งในแต่ละคน
เกิดจากความคิดที่มีต่อเรื่องๆนั้นๆ

ถ้าการตอบเมนต์เป็นกันเอง
นาก็รู้สึกดี..คุยสนุกๆไม่ได้เมนต์เพราะความสะใจ
ใดๆเลยน๊า..

ความไว้วางใจในการเมนต์ของนา
แต่ละคนจะไม่เหมือนกัน และไม่เท่ากัน

อันนี้ไม่ได้ลำเอียงนะ
แต่นาคิดว่าตัวเองสัมผัสความรู้สึกจริงๆ
ของคนโพสแต่ละคนได้ และก็สามารถบอกได้ด้วยว่า
แต่ละคนมีบุคลิกเป็นไง เมนต์แบบนี้ อย่างนี้
คนนี้รับได้ป่าว..

ถ้าปฏิกิริยาย้อนกลับ
ดี..การเมนต์ก็จะมีการเปลี่ยนคำขยายมากขึ้น
แต่ถ้า..เบี่ยงมาทางไม่ค่อยดี..ก็ห่างๆไปเท่านั้นเอง

นาไม่ได้เมนต์เพราะความสะใจใดๆเลย
ทุกครั้งคือมีความสุขกะการเมนต์ทั้งนั้นแหล่ะ

ใครจะบ้าเสียเวลามาเมนต์ถ้าไม่มีความสุขจริงม่ะ

คนเรามีความสุขกะสิ่งใด
เค้าก็ทำสิ่งนั้นแหล่ะ...

ปล. สงสัย..ทำไมชอบมองเราแง่ลบบ่อยจังอ่ะ
เราไปทำอะไรให้ไม่สบายใจเหรอ..ก็ไม่น๊า..
ไม่มีเนาะ... อืม..ไม่มีจริงๆด้วยล่ะ


อ้อ...จำได้ว่าสะใจแบบสุดๆจะเกี่ยวกับการเรียนมากกว่าการแสดงความคิดเห็นค่ะ คือมีอยู่ครั้งหนึ่ง
การสอบ final ได้เต็มคณิตศาสตร์สมัยอยู่ ม.3/1 คนเดียวด้วย ดังคับโรงเรียน ฮะๆๆ มาแรงแทรกทางตรงเฉยเลย

ครั้งที่สอง...ตอนจะขึ้น ม. 4 ไปเรียนเสริม
มีการแข่งทำโจทย์ปัญหาคณิต
พี่ๆม.4-5-6 พากันไปส่งก่อน แต่ผิดหมด
เราไปส่งคนที่สามมั๊ง ถูกค่ะ ได้ใบ 100 มาหนึ่งใบ
พี่ๆหน้าทมึงตึงเชียว อันนี้ถึงเรียกว่าสะใจของนา

ครั้งที่สาม ตอนขึ้น ม. 4 แล้วล่ะ
อืมมม.. รู้จักอ่า..ไม่บอกหรอก
แต่คิดว่าคุณเต้น่าจะรู้จักเค้าและเคยเห็นบ้าง
ครูคณิตตั้งเงื่อนไขในการเรียน ทุกครั้งที่เรียนจะต้องทำแบบฝึกหัด
ใครส่งก่อน ถูกต้องจะได้ A บวก
อั้ยคนๆนี้เค้าเสร็จก่อนประจำ เอา A บวก ไปกินทุกที อั้ยเราก็ได้แค่ลายเซ็น มีอยู่ครั้งหนึ่งเผิ่นทำไปไม่ถูกตี้ล่ะ ฮะๆ นาส่งตามหลังคนที่สอง เสร็จนาสิคะ A บวกน่ะ
ฮะๆ อันนี้ก็เรียกว่าสะใจค่ะ มองหน้าเราแบบเสียดายด้วยล่ะ แต่ว่าตอนนี้นาไม่ได้ครึ่งหนึ่งของเค้าหรอก
เค้าเก่งเหลือเกิน แต่เค้าก็ใจดีนะ เวลานามีปัญหาเวลาสอนหรือทำกิจกรรมทางคณิตยากๆตอบไม่ได้หาคำตอบไม่เจอก็ได้เค้าที่แหล่ะที่นำทางได้มาซึ่งคำตอบ

ครั้งที่สี่.. คือตอน ป. ตรี
มีเพื่อนที่มันคุยนักคุยหนาว่าเก่งจัง
สุดท้ายมันก็ได้เกียรตินิยมอันดับสองเหมือนเรา
คือมันได้ 3.59 แต่เราได้ 3.25 ฮะๆๆๆ
ไม่สะใจจะอยู่ได้เหรอ...คือตอนแรกเรากะแล้วว่าเราไม่ได้แต่ดันได้ไง...(คือแทนที่จะภูมิใจแต่กลับสะใจค่ะ)

เพราะงั้นไม่ต้องห่วงเรื่องเมนต์ของเราหรอก
ทุกเมนตืที่เมนต์ให้คุณเต้น่ะ "จริงใจ" ค่ะ
ไม่ได้สะใจเลยนะคะ

O.K ยูเรก๊า..:D

na said...

อ้อ.. 3.25 น่ะขั้นต่ำของเกียรนิยมอันดับสอง
พิมพ์ผิดค่ะ เราน่ะได้ 3.27 แห่ะๆ .02 ก็มีความหมายอ่ะ อิอิ:D

babybrown_eye said...

โอ้วววววววววววววววว...

^^"

siwawong said...

คุณ Na --> โอ้วววววววววววววววว...

เบบี้ฯ --> อู๊ววววววววววววววววววว...

nichalala said...

เอ๋งงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงง


เอ้ย ม่ายจ้ายยยยย :P

Na said...

แห่ะๆๆ^^

บ่ได่ตั้งใจย๊าว
บ่ได่ตั้งใจยาว....

มันยาวเอง ^^"

ปล. จะนานไหมหนอจะมีคนมาโพสให้เมนต์ยาว...ยาวน๊า อิอิ:D

ช่ามี่ said...

แวะมาเงียบๆ (เหมือนกัน)

อิอิ

ทักทายค่า...